Sawbwona!

Dag iedereen!

Hier zijn we terug met wat meer nieuws uit Zuid-Afrika. We doen ons uiterste best om jullie wat om de hoogte te houden. Ondertussen hebben we ons internet kunnen fiksen en nu eindelijk ook de tijd gevonden om iets op de blog te schrijven.

Onze eerste week als fulltime leerkracht in de Amangwane high school zit er al op. Mister Sipho (Brecht), Miss Nelisiwe (Nele) en Miss Mbali (Ruth) worden elke morgen om 6 uur door de fluitende vogeltjes en de krijsende hanen gewekt. Een uurtje later staan we dan voor een volgepropte klas van gemiddeld 50 leerlingen les te geven.

Mister Sipho (‘gift’ in het Engels) geeft social science en geography aan grade 9 en 10.
Miss Nelisiwi (‘satisfied with the child that I have got’) en Miss Mbali (‘flower’) geven afwisselend maths aan grade 9 en English aan grade 8. Het les geven hier valt echt heel goed mee. Maar je kunt het natuurlijk niet vergelijken met een gewone school in België. De leerlingen hier dragen allemaal een uniform en zijn opvallend gedisciplineerd. Dat laatste is misschien wel het grootste verschil. De school zelf hanteert daarvoor ook zijn methode die je best kunt omschrijven met de woorden ‘wie niet horen wil moet voelen’. Buiten dit is de sfeer op de school wel plezant en zowel door de leerkrachten als de leerlingen zijn we graag gezien. Tijdens die eerste schoolweek hebben we al heel veel gezien, gehoord en meegemaakt. Het lesgeven is hier zo anders. Veel minder stress en zorgen, je kunt gewoon je eigen ding doen en niemand die er iets op zal aanmerken. Creativiteit kun je hier ook bijzonder goed gebruiken omdat je toch met beperkte middelen moet lesgeven.

Na school vind je ons meestal in onze bed and breakfast waar Mister Molokaï (ja, dat is het eiland van Pater Damiaan), een mollige Swazi het ons ‘everything ok’ probeert te maken. Molokaï is echt een sympathieke kerel en doet eigenlijk heel veel voor ons. De Zuid-Afrikanen en de Zoeloes in het bijzonder zijn bijzonder trots op hun land en dat mag ook echt wel. Elke morgen staan we hier op met zicht op de prachtige Drakensbergen. De leerkrachten op school en andere Zoeloes nodigen ons maar al te graag uit om op uitstap te gaan. Morgen trekken we de bergen in en gaan we op zoek naar de baboons (=bavianen).

De sfeer zit tot nu toe nog altijd goed. Nele vertelt op tijd eens een flauwe mop (over een zot die een vis krijgt), Brecht klungelt nu en dan eens en Ruth verwondert zich nog steeds over het ongedierte in onze kamers (kakkerlakken, kikkers en ander vreemd ongedierte). In de weekends proberen we naar het weeshuis te gaan om daar met de kinderen allerlei activiteiten te doen en hen wat te helpen met hun schoolwerk. Samen met Chantal en Nick (beiden van het weeshuis) en andere studenten die hier in de buurt hun stage doen een heel gezellige boel.

Zoals je ziet, we zullen ons hier niet snel vervelen.

Zonnige groeten en aangebrande groeten,

Ruth, Nele en Brecht